Η ποικιλομορφία του εθνικού και παγκόσμιου πληθυσμού (οικονομικοί μετανάστες, πρόσφυγες, αιτούντες πολιτικό άσυλο κ.ά) επιφορτίζει τον επαγγελματία υγείας με την προαγωγή της υγείας και την παροχή νοσηλευτικής φροντίδας σε άτομα, ομάδες και οικογένειες που προέρχονται από διαφορετικές κουλτούρες. Η παροχή υψηλού επιπέδου φροντίδας υγείας, απαιτεί γνώση και κατανόηση των ιδαίτερων πολιτισμικών χαρακτηριστικών τους. Προϋποθέτει εξατομικευμένη και πολιτισμικά ευαίσθητη νοσηλευτική φροντίδα, βασισμένη στη γνώση των αξιών υγείας και της ασθένειας, στη θρησκεία, στην ιστορία, στην φιλοσοφία του πολιτισμού, στα ήθη και έθιμα, στις πεποιθήσεις και συμπεριφορές, στον τρόπο ζωής μέσα στις διάφορες κουλτούρες. Προϋποθέτει επίσης πολιτισμική ενσυναίσθηση, σωστή σχέση και επικοινωνία, αποδοχή και σεβασμό στη διαφορετικότητα. Στο συγκεκριμένο άρθρο τονίζεται η ανάγκη της αποτελεσματικής διαπολιτισμικής προσέγγισης από τους επαγγελματίες υγείας με την απαιτούμενη πολιτισμική ευαισθησία και επάρκεια, με σκοπό την προαγωγή της υγείας στις οικογένειες με διαφορετική κουλτούρα.

Λέξεις Κλειδιά: Κουλτούρα, οικογενειακή υγεία, πολιτισμική επάρκεια.

Όλο το Άρθρο (Download PDF)

Εισαγωγή: Η οικονομική κρίση συνοδεύεται από φαινόμενα όπως η ανεργία, η οικονομική εξαθλίωση του πληθυσμού, η αποδυνάμωση του συστήματος υγείας, η αύξηση του επιπολασμού συγκεκριμένων ασθενειών και η γενικότερη κατάπτωση του οικοδομήματος της υγείας σε μια κοινωνία.

Αποτελέσματα ανασκόπησης: Η ανεργία, το χαμηλό εισόδημα και η ανέχεια έχουν ως αποτέλεσμα τον περιορισμό των δαπανών για την υγεία, την καθυστέρηση της θεραπείας και συχνά τη μη προσβασιμότητα στις υπηρεσίες υγείας. Επιπρόσθετα, η οικονομική ύφεση και τα συνοδά φαινόμενα αυτής συνεπάγονται σοβαρές επιπτώσεις τόσο στην ψυχική όσο και στην σωματική υγεία των πολιτών. Προβλήματα εθισμού, εξαρτήσεις, υιοθέτηση μη υγιεινού τρόπου ζωής με αυξανόμενη κατανάλωση τροφίμων χαμηλής διατροφικής αξίας, καπνού και οινοπνεύματος, καθώς επίσης και η πλημμελής διαχείριση των νοσημάτων από τις επιβαρυμένες υπηρεσίες υγείας είναι κάποιες από τις αρνητικές συνέπειες της οικονομικής κρίσης στην υγεία.

Συμπεράσματα -Προτάσεις: Οι ιθύνοντες οφείλουν να προστατέψουν και να υπερασπιστούν το αγαθό της υγείας θέτοντάς το σε βασική προτεραιότητα ανεξάρτητα από τις δύσκολες οικονομικές συνθήκες. Η αποτελεσματική και έγκαιρη λήψη μέτρων, οι αναδιαρθρώσεις και η εύρεση εναλλακτικών πηγών χρηματοδότησης μπορούν να αποτρέψουν φαινόμενα, όπως η εξαθλίωση και η καταρράκωση του συστήματος υγείας. Η ανάπτυξη προγραμμάτων οικονομικής ανάπτυξης, η καταπολέμηση της ανεργίας, η ενίσχυση των φορέων δημόσιας υγείας και η στήριξη των ευπαθών ομάδων, όπως οι άνεργοι, θα πρέπει να αποτελέσουν βασικές προτεραιότητες της πολιτείας σε περιόδους οικονομικής ύφεσης.

Λέξεις κλειδιά: ανεργία, ασθένεια, θνησιμότητα, οικονομική κρίση, υγεία

Όλο το Άρθρο (Download PDF)

Εισαγωγή: Η παγκόσμια οικονομική κρίση και η οικονομική ύφεση που την ακολουθεί, επιβαρύνει ιδιαίτερα τους πολίτες αλλά και το σύστημα υγείας των χωρών που θα την υποστούν μέσω του φαύλου κύκλου που δημιουργείται από την αύξηση της ανεργίας, την απώλεια της ασφάλισης υγείας, την μείωση των εισοδημάτων, την μη ανταπόκριση στα έξοδα για την υγεία και τη δυνατότητα περίθαλψης και εν τέλει την κακή υγεία που έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της νοσηρότητας και της θνησιμότητας μέσω της συνεχόμενης επίτασης της φτώχειας.

Σκοποί: Η ανάδειξη μέσα από τη βιβλιογραφική ανασκόπηση των συνεπειών της οικονομικής κρίσης στην υγεία των πολιτών, η επίδραση της πολιτικής υγείας στην οικονομική και κοινωνική κατάσταση των πολιτών, καθώς και η αποτύπωση των πολιτικών υγείας που προτείνονται για την τρέχουσα περίοδο σε εθνικό και διεθνές επίπεδο.

Βιβλιογραφική ανασκόπηση: Η συγγραφή του παρόντος άρθρου πραγματοποιήθηκε μέσα από την ανασκόπηση της ελληνικής και διεθνούς βιβλιογραφίας, καθώς και της αντίστοιχης αρθρογραφίας, εστιάζοντας κυρίως την προσοχή στις απόψεις ευρωπαϊκών και παγκόσμιων οργανισμών για την υγεία.

Αποτελέσματα: Τεκμηριώνεται η συνάφεια μεταξύ της πολιτικής υγείας και της γενικότερης πολιτικής και οικονομικής κατάστασης μιας χώρας και αποδεικνύεται η ανάγκη μη υποτίμησης των ζητημάτων υγείας και η ανάδειξή τους ως ζητήματα πρώτης προτεραιότητας για τους πολίτες σε περιόδους οικονομικής κρίσης.

Συμπεράσματα: Σε περιόδους οικονομικής κρίσης, δεν πρέπει να γίνεται περικοπή των δαπανών για ζητήματα υγείας, καθώς η περικοπή οδηγεί σε μειωμένη διαθεσιμότητα περίθαλψης και αυτή με τη σειρά της επιδρά άμεσα και επιβαρυντικά τόσο στα άτομα όσο και στα συστήματα υγείας.

Λέξεις κλειδιά: Οικονομική κρίση και υγεία, πολιτική υγείας σε οικονομική κρίση, συστήματα υγείας.

Όλο το Άρθρο (Download PDF)

Εισαγωγή: Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO), μέχρι 50 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο, ποσοστό που αντιστοιχεί στη συχνότητα τουλάχιστον 50 ανά 100.000 του γενικού πληθυσμού, θα εμφανίσουν επιληψία σε οποιαδήποτε στιγμή της ζωής τους. Πρόκειται για μια συχνή νευρολογική πάθηση που συναντάται στο 0,5 έως 0,8% του γενικού πληθυσμού.

Σκοπός: Να προβληθούν ορισμένες πλευρές της επιληψίας, μιας νοσολογικής νευρολογικής διαταραχής, που προκαλεί οδύνη στους πάσχοντες και στις οικογένειες τους, εφόσον αφορά ένα σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού επηρεάζοντας το προσδόκιμο ζωής και έχοντας ανυπολόγιστες κοινωνικές επιπτώσεις.

Στόχος: H ευαισθητοποίηση του κάθε πολίτη για την απόκτηση των βασικών γνώσεων της επιληψίας, οι έγκυρες Νοσηλευτικές Παρεμβάσεις σε ένα επιληπτικό επεισόδιο δίνοντας τη σωστή αντιμετώπισή των πρώτων βοηθειών σε μία επιληπτική κρίση.

Πηγές ∆εδομένων: Χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος αναζήτησης σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων (MEDLINE, CINAHL, GOOGLE, WHO, PUBMED) για ανασκόπηση της ξενόγλωσσης βιβλιογραφίας, ενώ έγινε επιλογή ελληνικών βιβλίων, δημοσιεύσεις άρθρων και ερευνητικών μελετών της τελευταίας δεκαπενταετίας. Κριτήρια εξαίρεσης των εργασιών αποτέλεσαν η αδυναμία ανεύρεσης σχετικού άρθρου ή η ύπαρξη ξενόγλωσσων κειμένων τα οποία θα μπορούσαν να μεταφραστούν.

Αποτελέσματα: Η επιληψία είναι ένα μείζον πρόβλημα δημόσιας υγείας, έχει σημαντικές οικονομικές συνέπειες και επηρεάζει το προσδόκιμο ζωής.

Συμπεράσματα: Η νοσηλευτική παρέμβαση, η εκτίμηση της κατάστασης του αρρώστου και οι σκοποί φροντίδας είναι σημαντικές παράμετροι για τον έλεγχο και τη θεραπεία των επιληπτικών κρίσεων προσφέροντας την άριστη ποιότητα φροντίδας και αποφεύγοντας τον πρόωρο θάνατο. Χρειάζεται ενίσχυση για τη βελτίωση της φροντίδας και για την παροχή καλύτερης ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης του κόσμου σχετικά με την πάθηση.

Λέξεις-κλειδιά: Επιληψία, ηλεκτροεγκεφαλογράφημα (EEG), μαγνητική τομογραφία (MRI), νευροφυσιολογικά ευρήματα, σπασμοί.

Όλο το Άρθρο (Download PDF)

Σκοπός: Η παρουσίαση του βιοϊατρικόυ μοντέλου που κυριάρχησε στη δυτική ιατρική για πολλά χρόνια., η κριτική που έχει ασκηθεί στο μοντέλο αυτό, συγκριτικά με την προσέγγιση της δημόσιας υγείας

Ανασκόπηση βιβλιογραφίας: Έγινε αναζήτηση βιβλιογραφίας σε διεθνείς βάσεις δεδομένων με λέξεις κλειδιά: βιοιατρικο μοντέλο, δημόσια υγεία, κλινική ιατρική για αρθρογραφία της τελευταίας 10ετιας στο συγκεκριμένο θέμα.

Αποτελέσματα: Η κυριαρχία του βιοϊατρικού μοντέλου το οποίο παραμελεί τις κοινωνικές διαστάσεις της ασθένειας και βλέπει τον ασθενή όχι ως άνθρωπο αλλά ως απρόσωπο περιστατικό, έχει υποστεί σημαντική φθορά. Οι γιατροί έχουν πλέον αρχίσει να υιοθετούν στην καθημερινή πρακτική τους μια προσέγγιση δημόσιας υγείας, ταυτόχρονα με την κλινική προσέγγιση.

Συμπεράσματα: Η συμμετοχή των οικογενειών είναι απαραίτητη για τη διατήρηση της υγείας του ασθενούς, ενώ απαιτούνται γλωσσικές και πολιτιστικές ικανότητες, όταν ασχολείται ο γιατρός με ασθενείς που ανήκουν σε κάποια μειονότητα. Οι γιατροί θα πρέπει να δημιουργήσουν δεσμούς με κοινωνικές και κοινοτικές οργανώσεις, σχολεία και επιχειρήσεις και να συμβάλουν στη δημιουργία ομάδων αυτοβοήθειας για τους ασθενείς

Λέξεις – κλειδιά: δημόσια υγεία, βιοϊατρικό μοντέλο, κλινική ιατρική

Όλο το Άρθρο (Download PDF)

Εισαγωγή: Τα επείγοντα παιδιατρικά προβλήματα, τα οποία χρειάζονται άμεση παρέμβαση από τους λειτουργούς υγείας δεν είναι σπάνια. Ο νοσηλευτής είναι συνήθως ο πρώτος που βρίσκεται μπροστά στα δυνητικά θανατηφόρα αυτά περιστατικά και πρέπει να δράσει άμεσα.

Σκοπός: Ήταν να διερευνηθούν οι γνώσεις των νοσηλευτών παιδιατρικών τμημάτων νοσοκομείων της Αττικής πάνω στην αντιμετώπιση απειλητικών καταστάσεων για τη ζωή του παιδιού.

Υλικό και μέθοδος: Στην εργασία συμμετείχαν 102 νοσηλευτές και από τα τρία παιδιατρικά νοσοκομεία της Αττικής οι οποίοι συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο 10 ερωτήσεων, που κάλυπτε όλο το εύρος των γνώσεων και δεξιοτήτων βασικής υποστήριξης της ζωής σε παιδιά. Υψηλότερη συνολική βαθμολογία σήμαινε και περισσότερες σωστές απαντήσεις (εύρος 0-1). Εφαρμόστηκαν οι στατιστικές δοκιμασίες ANOVA και t-test.

Αποτελέσματα: Η υψηλότερη συνολική βαθμολογία σημειώθηκε στην ερώτηση σχετικά με το βαρέως πάσχων παιδί (0,94±0,11) και η χαμηλότερη στην ερώτηση σχετικά με την ενδοστική έγχυση (0,59±0,18). Η προηγούμενη συμμετοχή σε ειδικό επιμορφωτικό σεμινάριο δε διαφοροποίησε τις απαντήσεις .Οι εργαζόμενοι σε ΜΕΘ απάντησαν στατιστικά πιο σωστά σε σχέση με την ομάδα της κλινικής (p<0,05). Η ομάδα με 0-5 έτη προϋπηρεσίας διέφερε στατιστικά σημαντικά από τις ομάδες με 6-10, 11-15, 16-20 έτη συγκεντρώνοντας χαμηλότερη βαθμολογία, p<0,05.

Συμπεράσματα: Υπάρχουν σημαντικές ελλείψεις γνώσεων στον τομέα της αντιμετώπισης απειλητικών καταστάσεων για τη ζωή του παιδιού. Είναι απαραίτητο τα εκπαιδευτικά προγράμματα βασικής υποστήριξης της ζωής να θεσμοθετηθούν ως μέρος της συνεχιζόμενης εκπαίδευσης των νοσηλευτών.

Λέξεις –κλειδιά: Βασική υποστήριξη της ζωής, Παιδί, Νοσηλευτής, γνώσεις

Όλο το Άρθρο (Download PDF)

Εισαγωγή: Η επίπτωση της φυματίωσης σε παγκόσμιο επίπεδο έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια. Σκοπός της εργασίας η διερεύνηση της επίπτωσης της φυματίωσης και των ατομικών και κλινικών χαρακτηριστικών ασθενών στον ελλαδικό χώρο που διαγνώστηκαν με τη νόσο κατά τη χρονική περίοδο 2003-2009.

Υλικό και Μέθοδος: Το υλικό της έρευνας αποτέλεσαν 869 δελτία δήλωσης κρουσμάτων ασθενών από το Εθνικό Κέντρο Αναφοράς της νόσου, με καταγεγραμμένα κρούσματα κατά το χρονικό διάστημα 2003-2009. Τα δελτία περιλάμβαναν πληροφορίες σχετικά με τα ατομικά χαρακτηριστικά, εθνικότητα, εντόπιση της νόσου, τύπο θεραπείας και τα αποτελέσματα διαγνωστικών ελέγχων. Ακολούθησε συστηματική αποδελτίωση και περιγραφική ανάλυση.

Αποτελέσματα: Οι περισσότεροι ασθενείς (67,4%) ήταν άρρενες, η πλειοψηφία διέμενε στην Αττική (75,4%) και η επικρατούσα ηλικιακή ομάδα ήταν αυτή των 31-40 ετών (21,5%). Οι ασθενείς διαβιούσαν ομαδικά σε ποσοστό 14,3%, ενώ 337 ασθενείς ήταν μετανάστες, αποτελώντας τη μεγαλύτερη ειδική πληθυσμιακή ομάδα. Σχετικά με τη χρονική διάρκεια παραμονής στην Ελλάδα τα υψηλότερα ποσοστά βρέθηκαν μεταξύ ατόμων που διέμειναν στη χώρα μας από 2 έως 8 έτη. Το αποτέλεσμα της φυματινοαντίδρασης Mantoux και της α/α θώρακος βρέθηκαν να είναι θετικά σε ποσοστά 79,5% και 94,8% αντίστοιχα. Στην πλειοψηφία, η εντόπιση της νόσου ήταν πνευμονική (82,8%). Η πλειοψηφία των ασθενών (95,5%) ελάμβανε αντιφυματική αγωγή, σε αντίθεση με το παρελθόν (προ καταγραφής) όπου μόλις το 8,1% είχε λάβει αγωγή. Τέλος, ανοσοκαταστολή σημειώθηκε σε ποσοστό 11,1%, ενώ η καταγραφή σχετικά με το είδος του μυκοβακτηριδίου παρουσιάστηκε ελλιπής.

Συζήτηση: Ο μεγάλος αριθμός ειδικών ομάδων (ανασφάλιστοι μετανάστες, πρόσφυγες) και η ανάπτυξη πολυανθεκτικών στελεχών αναχαιτίζουν την εξάλειψη της φυματίωσης στην Ελλάδα. Η καταγραφή των κρουσμάτων παρουσιάζει μεγάλα περιθώρια βελτίωσης, ειδικά προς την κατεύθυνση περιορισμού της υποδήλωσης. Η υποστήριξη του συστήματος καταγραφής θα μπορούσε να γίνει με κατάλληλο ηλεκτρονικό σύστημα διασύνδεσης του Κέντρου Αναφοράς με περιφερειακά νοσοκομεία, υποστηρίζοντας σημαντικά την επιτήρηση της νόσου.

Λέξεις-Κλειδιά (MeSH): incidence, registries, tuberculosis

Όλο το Άρθρο (Download PDF)

Aim: The aim of our study was to assess accidents in hospitalised children and define the main features of paediatric patients at risk for accidents.

Methods: Data were collected using the medical reports of hospitalised children who experienced accidents provided by the Accident & Emergency Department (A&E) of the “G. Gaslini” Research Hospital in Genoa between 2003 and 2006 (in those years, the institutional procedure for hospitalized children who accidentally hurt themselves was to refer them to the A&E).

Results: Accidents involving hospitalised children, were estimated to be 814 out of the total number of admissions between 2003 and 2006 (1.1%). The rate of accidents in children was highest between 1.00 pm and 8.00 pm. (338 events, equal to 41.5%). This phenomenon mostly involved children between 1 and 3 years of age (338 cases, equal to 41.5%). Falling out of bed was found to be the most frequent accident (209 cases, equal to 25.7%).

Conclusions: We found elements that were useful for the risk assessment and management of accidental injuries in hospitalized children. Such elements allowed our research team to design a project that allowed to improve both the quality of care and patient safety.

Complete Article (Download PDF)

Εισαγωγή: Οι κωφοί χρήστες νοηματικής γλώσσας σε σχέση με το γενικό πληθυσμό εμφανίζουν έλλειμμα γνώσης σε θέματα υγείας, αντιμετωπίζουν δυσκολίες πρόσβασης στις υπηρεσίες υγείας και κίνδυνο να συμβεί λάθος στη φαρμακευτική αγωγή τους, εξαιτίας κυρίως προβλημάτων επικοινωνίας με τους επαγγελματίες υγείας. Οι δυσκολίες αυτές θα μπορούσαν να περιοριστούν με κατάλληλη εκπαίδευση των νοσηλευτών.

Σκοπός: Ο σχεδιασμός και η πιλοτική εφαρμογή προγράμματος εκπαίδευσης νοσηλευτών και φοιτητών νοσηλευτικής για τη διασφάλιση του δικαιώματος των κωφών στην υγεία.

Υλικό και μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική αναζήτηση αναλυτικών προγραμμάτων διδασκαλίας της ελληνικής νοηματικής γλώσσας, ως ξένης γλώσσας και προγραμμάτων σχετικών με την κουλτούρα των κωφών και τις ιδιαιτερότητες κατά την παροχή φροντίδας υγείας σε αυτούς.

Αποτελέσματα: Από τη σύνθεση των βιβλιογραφικών ευρημάτων σχεδιάστηκε και εφαρμόστηκε πιλοτικά πρόγραμμα εκπαίδευσης νοσηλευτών και φοιτητών νοσηλευτικής σε θέματα σχετικά με την κουλτούρα, τα δικαιώματα και τις ιδιαίτερες ανάγκες των κωφών κατά την παροχή φροντίδας υγείας. Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα περιλαμβάνει επίσης μαθήματα για την απόκτηση γνώσεων και δεξιοτήτων επικοινωνίας στην ελληνική νοηματική γλώσσα, εστιασμένα στις ανάγκες επικοινωνίας του νοσηλευτή με κωφούς ασθενείς. Η διάρκεια της εκπαίδευσης ήταν 30 ώρες (10 τρίωρα μαθήματα).

Συμπεράσματα – Συζήτηση: Είναι η πρώτη φορά που εφαρμόζεται σχετική εκπαίδευση σε νοσηλευτές και φοιτητές νοσηλευτικής. Από την πιλοτική εφαρμογή της κρίνεται, ότι οι εκπαιδευόμενοι ευαισθητοποιήθηκαν και απέκτησαν γνώσεις και δεξιότητες, ώστε να είναι σε θέση να βελτιώσουν την παρεχόμενη σε κωφούς ασθενείς φροντίδα υγείας. Αναμένονται τα αποτελέσματα από την αξιολόγηση του προγράμματος, ώστε αντίστοιχα μελλοντικά εκπαιδευτικά προγράμματα να χρησιμοποιήσουν τα θετικά στοιχεία του και να βελτιώσουν τυχόν αδυναμίες του.

Λέξεις Κλειδιά: εκπαίδευση, κωφός, νοηματική γλώσσα, νοσηλευτική, υγεία

Όλο το Άρθρο (Download PDF)

Στις σύγχρονες πολυπολιτισμικές κοινωνίες δε γίνονται ανεκτές οι διάφορες διακρίσεις, για παράδειγμα εθνικές, φυλετικές, θρησκευτικές ή άλλες. Οι κοινωνίες αυτές αναγνωρίζουν και κατοχυρώνουν νομικά το δικαίωμα της διαφορετικότητας και ευνοούν την ελεύθερη έκφραση όλων των επιμέρους πολιτισμικών ταυτοτήτων.

Οι πολιτισμικές διαφορές τίθενται στο επίκεντρο ενός ευρύτερου κοινωνικού προβληματισμού και ενός ειδικού επιστημονικού λόγου που αφορά στόχους και προϋποθέσεις φροντίδας υγείας, υπό το πρίσμα της διαμορφούμενης πολυπολιτισμικότητας. Οι δύο κύριες και αντιπαρατιθέμενες θεωρητικές κατευθύνσεις του πολιτισμικού οικουμενισμού και του πολιτισμικού σχετικισμού προσεγγίζουν με διαφορετικό τρόπο τον πολιτισμό και την πολιτισμική ετερότητα και επηρεάζουν τη στοχοθεσία της φροντίδας υγείας. Η έννοια της αναγνώρισης του Άλλου αποτελεί την κεντρική έννοια σύγχρονων φιλοσοφικών κατευθύνσεων και ζητούμενο της φροντίδας υγείας. Η διαπίστωση ότι οι ανθρώπινες ομάδες διαφέρουν ως προς τις πρακτικές, τις συμπεριφορές, τις κοσμοαντιλήψεις και τις αξίες που τις χαρακτηρίζουν μας οδηγεί στην έννοια της πολιτισμικής ποικιλομορφίας. Η επιστήμη της κοινωνικής ανθρωπολογίας εστίασε το ενδιαφέρον της στη μελέτη των πολιτισμικών γνωρισμάτων που διαφέρουν από τη μία ομάδα στην άλλη, υιοθετώντας μια συγκριτική οπτική. Η πολιτισμική ποικιλότητα συγκροτείται από ένα σύνολο κοινωνικών, πολιτικών και πολιτιστικών ιδιαιτεροτήτων, που εκφράζονται στη διαφορετικότητα της γλώσσας, της θρησκείας και της συνείδησης της εθνότητας και στη διαφορετικότητα των στάσεων και αξιών, των προτύπων ζωής και διαβίωσης, της κοινωνικής οργάνωσης και συμπεριφοράς και τέλος της κοσμοθεωρίας της ζωής και της αντιμετώπισης των υπαρξιακών προβλημάτων. Τα τελευταία χρόνια η διαπολιτισμική προσέγγιση της φροντίδας υγείας δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην επίδραση των κοινωνικών και των οργανωτικών δομών στην υγεία, εφόσον με τις νέες συνθήκες που επικρατούν επισημαίνονται νέες δεξιότητες που απαιτείται να έχουν οι επαγγελματίες υγείας για να παρέχουν ποιοτική φροντίδα. Η αποτελεσματική φροντίδα εξαρτάται από τη γνώση της διαφορετικότητας και των αξιών που επικρατούν σε κάθε πολιτισμό. Οι επαγγελματίες υγείας είναι πιθανό να έχουν διαφορετικές πεποιθήσεις και αξίες από τους ανθρώπους που περιθάλπουν, όμως μπορούν να στηρίξουν την παρεχόμενη φροντίδα τους σε ένα «συμβόλαιο» που θα κάνουν με τον ασθενή, το οποίο θα περιλαμβάνει σεβασμό στις αξίες και τις πεποιθήσεις του.

Σοφία Ζυγά,
Επίκουρη Καθηγήτρια Τμήματος Νοσηλευτικής
Πανεπιστημίου Πελοποννήσου